اما كيفيت رفع يدين پس اختلاف كرده‌اند در آن فقهاء به سه قول مشهور ، و مختار آن است كه ابتدا در رفع يدين در حال ابتداء به تكبير بوده باشد و انتهاى در رفع به انتهاء و اتمام تكبير ، پس شروع به پائين آوردن دستها بعد از فراغ از تكبير خواهد بود . قول دوم : آن است كه اتيان به تكبيرات بعد از رفع يدين مىنمايد به اين نحو اول دستها را بلند مىنمايد اتيان به تكبير مىنمايد در حال بلند داشتن دستها بعد از فراغ از تكبير دستها را پائين مىآورد . قول سوم : آن است كه اول دستها را بلند مىكند و اتيان به تكبير مىنمايد در حال پائين آوردن دستها . مختار ما بين اقوال قول اول است . ظاهر اين است تفاوتى در آن كيفيت ما بين تكبيرة الاحرام و ساير تكبيرات نماز نيست ، پس در جميع آنها خواه تكبيرات افتتاحيه بوده باشد يا تكبير ركوع يا تكبيرات سجود رفع يدين به نحوى كه مذكور شد مستحب است ، ظاهر اين است تأديه سنت مىشود به رفع يدين در حال تكبير به هر نحو كه بود ، لكن كيفيت مذكوره أفضل أفراد مىباشد ، و اما تحديد رفع يدين كه به چه مقدار بايد رفع نمود پس بعد از اين بيان خواهد شد . مبحث هشتم در بيان أهم امور است در اين مقام اى برادر عزيز بدان كه أهم امور در اين مقام دانستن معنى تكبير و متذكر شدن به آن است در حال تكبير و عمل به مقتضاى آن نمودن است در آن حال ، پس ميگوئيم : معلوم است لفظ أكبر به مقتضاى وضع لغوى صيغهء تفضيل است و در تقدير مفضل عليه دو نحو نقل شده ، يكى من كل شيء ، أي : اللَّه أكبر من كل شيء ، خداوند عالم جل جلاله بزرگتر است از هر چيزى . دوم : من أن